De zeven lichamelijke werken van barmhartigheid
In een tijd waarin oorlogen, ongelijkheid en maatschappelijke problemen een grote rol spelen, moest ik denken aan de zeven lichamelijke werken van barmhartigheid. Deze eeuwenoude werken gaan over zorg, medemenselijkheid en aandacht voor elkaar. Thema’s die ook vandaag de dag nog altijd actueel zijn.
De zeven werken van barmhartigheid zijn:
De hongerigen voeden en de dorstigen laven – Deze twee werken heb ik samen in één beeldje uitgebeeld.
De naakten kleden – Een verwijzing naar de enorme hoeveelheid textielafval en de disbalans tussen overvloed en tekort.
De vreemdelingen herbergen – Een thema dat raakt aan de huidige woningnood en het gebrek aan een veilige plek om te wonen.
De zieken verzorgen – Het belang van zorg en aandacht voor mensen die hulp nodig hebben.
De gevangenen bezoeken – Niet alleen letterlijk, maar ook symbolisch: veel mensen zitten gevangen in zichzelf.
De doden begraven – Een laatste gebaar van respect en waardigheid.
Voor dit kunstwerk heb ik kleine beeldjes gemaakt van keramiek en textiel. Ze staan op kandelaars die afkomstig zijn uit de voormalige rooms-katholieke kerk in Standdaarbuiten.
Door deze oude kandelaars te combineren met mijn eigen beelden, verbind ik een eeuwenoud thema met de wereld van nu.
Connectie / verbinding
Samen een kop thee of koffie drinken werkt verbindend. Niet alleen met familie of vrienden, maar ook tijdens een pauze op het werk of tussen vergaderingen door.
Vaak ontstaan er vanzelf mooie gesprekken. Er is aandacht voor elkaar, en soms volgt de vraag: ‘Zullen we nog eens afspreken?’
Elkaar echt zien, elkaar in de ogen kijken, een hand geven of een knuffel geven — het zijn eenvoudige vormen van contact die empathie en verbondenheid versterken.
Maar zullen we in de toekomst nog wel fysiek samenkomen? Of verschuift ons contact steeds meer naar de digitale wereld, met af en toe een e-mail of een appje?
De toekomst zal het leren..
Gedragen
De katholieke kerk in het dorp Hoeven, waar ik ben geboren is gesloten. De vilten matjes waar je op moest knielen stonden klaar om weggegooid te worden. Ik heb ze meegenomen en zo ontstond mijn project “GEDRAGEN”. Hoevelen mensen hebben hier op geknield? Wat zit er allemaal in die kussentjes aan tranen, huidschilfers, schimmels etc.
Zo begon mijn onderzoek, maar ik wilde er toch een groot geheel van maken en zo ontstond het idee er een afbeelding op te maken van de “Piëta.”
Techniek: gemengde technieken op textiel.
De afgedankte bontjas
De tijden zijn veranderd, men krijgt meer oog voor de dieren en dierenleed.
Met mijn bonte beelden draai ik de wereld om en houdt de mens een spiegel voor.
Huid en haar
Ik heb een paar bontjassen en sjaals gerekregen. Dit riep bij mij veel vragen op. Van wie is deze huid? Hoe kan iemand een vos om zijn nek dragen? Voor de warmte of als statussymbool?
VROUWEN EN VRIJHEID
Mijn inspiratiebron is niet letterlijk te zien in het volkenkundig Museum. Er is daar zoveel te zien over vele volkeren, maar wat ik er wel voelde was de macht van de man. Er zijn overal op de wereld zo veel vrouwen die worden onderdrukt en geen eigen keuzes kunnen maken. Ze mogen niet zelf beslissingen nemen. De rechten van de man en de VROUW zijn nog steeds ongelijk verdeeld.
Het is een zeer actueel onderwerp, zelfs in Nederland wonen er vele vrouwen die niet in vrijheid kunnen leven.
De helft van de wereld bevolking is VROUW.
Dit was mijn inspiratie voor het maken van dit werk: een naakte vrouw en dus kwetsbaar. Ze heeft niet haar eigen touwtjes in handen. Ze is niet vrij: ze wordt bespeeld al een marionet.
Techniek: vorm vilten
Materiaal: schuimrubber, wil, zijde, touw, hout.
Helsblauw
Een project samen met Tine van der Zee, Thea Noteboom en Anja Frijters.
In het buitengebied
Een boek van Adriaan van Dis
Samen met Jose Jonkers
De naakte waarheid
In de installatie “De naakte waarheid” heeft de historie van een oude vrouw zijn weerschijn in haar garderobe, die fungeert als een leidraad voor het leven.
De vrouw lijkt hier haar leven te overpeinzen. Onder welke omstandigheden droeg zij deze kleding? Als versiering? Als camouflage? Welke keuzes heeft zij ooit gemaakt om zich te bedekken? Welke keuze kan zij nu nog maken?
De installatie werkt als een kijkdoos die ons een kijkje in haar leven geeft.
Groot, groter, grootst
We willen steeds meer, groter, duurder of beter. Iets met een knipoog op tevreden zijn met wat je hebt.
Vastgeroest
Deze vrouw is letterlijk vergroeid met het bankje waarop ze zit, ook haar oude hond blijft trouw aan haar zijde. haar mantelpakje, haar hond, de bank: alles is een geheel geworden. haar leven bevindt zich op een paar vierkante meter. De vogels komen uit de kaders van de schilderijtjes.
Om haar heen een zwerm kraaien als voorteken van….
Thuis
Een installatie die ons een kijkje geeft in de huiskamers van de bevolking uit Nederland.
